ماجراهاي اخير دانشگاه حداقل چيزي که بر من اثبات کرد باورم بود به راهي که پيش رو هست هنوز و اينکه نبايد بنويسم ديگر همه چيز تمام شده و از اين جنس حرفها که اين روزها زياد مي شنويم و گاه و حتا بيشتر از گاه مي خوانيم.
راه که مي گويم نه از آن دست است که سيد ضيا در صد روز با مملکت کرد آنچه در صد سال بر مردم ايران نرفته بود و حالا گويا احمدي نژاد همان راه ِِ روزي منفی يک سال را مي رود که تا چهارسال بر سرمان آورد. و نيز نه آنگونه که آقاي قاليباف پنداشته بود راه درست آن است و آمد گفت من رضاخان حزب اللهي ام که به نظرم راه اصلاح مملکت ديگر با رضاخان بازي هم شدني نيست. ?????… »

باز يكي از دوستان مي پرسيد كه مي نويسي امروز؟ به روز مي كني؟ و من در فكر بودم چه نوشتن دارد اين كه مثلن به گفته رويداد « در نشست اخير هيأت وزيران اعتبار ده ميليارد ريالي براي راه اندازي مراكز رفاهي در مجاورت مسجد جمكران اختصاص داده شد. در زمان بحث در مورد اين اعتبار پيشنهاد وزير راه براي اختصاص اين بودجه براي تكميل پروژه هاي راه سازي استان قم با مخالفت و عتاب رئيس جمهور مواجه شد. اين مصوبه بدون رأي گيري در هيأت دولت و صرفاً با ذكر صلوات توسط رئيس جمهور و اعضاي كابينه به تصويب رسيد.» ?????… »

هفده خطي نوشتم و نمي دانم چه شد که پريد! هميشه دم امتحانات که مي شود ذوق نوشتن من عود مي کند. چندي يادداشت و طرح و يک کليپ و چند کار حسابي براي جامعه فرهنگي حاصل اين چند گاهه بود. چند دوستي نو هم پايه ريزي کردم که هميشه مي دانم دم امتحانات لازم است.

نهايه الحکمه را دارم می خوانم از علامه طباطبايی. کتابی بسيار صدرايی. با تمام وجود ازش لذت می برم. ملاصدرا هنوز number one من است. در فلسفه ی صدرايی غوطه که می خورم از همه ی عوالم جدام. يعنی بالاترم. به غير از عالمی که می دانی و هميشه بالاترين من است. وبلاگ بهنود را هم می خوانم . يکی از کارهای آخرش از ارتفاع درد به حق يک بازبينی کامل از تمام تحولات اخير از اول اول خاتمی تا الان بود با همان لحن جذاب و ادبی ش که هميشگی ست. چون هيچ کدام از طرح ها و حرف هام را الان نمی توانم بنويسم اينجا، چند جای جالب برای خواندن لينک می کنم از وبلاگهای دوستان. مثلاً حنيف عزيز که با ذکر مقاله ای از جايی ناشناس بخثی را مطرح می کند که جواب های دوستان ش از خود مقاله ديدنی تر است.

صفا.: